قِتالٍ فِيهِ :
بدلست از شهر حرام و آن را بدل اشتمال گويند ؛
اى : « يسئلونك عن القتال فى الشهر الحرام »
يعنى : از تو مىپرسند - اى محمد ! - از حرب و قتل در ماه حرام .
و سائلان كه اين معنى از رسول مىپرسيذند ، كافران بوذند ، چنانك پيش از اين بيان كرديم . و اين سوال ، بطريق تشنيع « 1 » بوذ بر رسول و اصحابش ، در صورت واقعه كاروان .
و گفتهاند : سائلان ، اصحاب عبد اللّه جحش بوذند كه ابن الحضرمى را كشتند . « 2 »
قُلْ قِتالٌ فِيهِ كَبِيرٌ :
بگو اى محمد ! كه [ قتال ] « 3 » در ماه حرام ، گناهى عظيم است .
وَ صَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ :
و بگرديذنست از راه خذا .
وَ كُفْرٌ بِهِ :
و كافر شذن بخذاى - تعالى -
و گفتهاند : به ماه حرام ، از پى هتك حرمت وي . « 4 »
هامش
( 1 ) - تشنيع : بدگوئى كردن ، زشتگوئى ( فرهنگ معين ) .
( 2 ) - تفسير طبرى 4 / 310 رقم 4093 ، تبيان 2 / 204 ، مجمع 2 / 312 .
( 3 ) - در متن نسخه « قتل » آمده است .
( 4 ) - تفسير طبرى 4 / 312 ، تبيان 2 / 205 .