قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ
گفتند تويى از جملهء جادويىكردگان « 1 » . ( 185 )
وَ ما أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا وَ إِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكاذِبِينَ
و نهاى تو مگر آدمى همچون ما و گمان نمىبريمت مگر از دروغگويان . ( 186 )
فَأَسْقِطْ عَلَيْنا كِسَفاً مِنَ السَّماءِ
بفكن بر ما پارهاى از آسمان
إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
اگر هيى از راستگويان . ( 187 )
قالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ
گفت پروردگار من است داناتر بدانچه « 2 » مىكنيت ، و هرآينه جزاى معاملت [ خويش ] ببينيت « 3 » . ( 188 )
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ
دروغ گوى داشتندش ، و بگرفتشان عذاب روز ابر پرآتش ،
إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
و وى بود عذاب روز [ ى ] كه بزرگ بود صفاتش . ( 189 )
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً
اندر اينست آيت وحدانيت ،
وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
و نيند بيشترين ايشان گروندگان بدين آيت ( 190 )
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
و هرآينه پروردگار تو است عزيز با رحمت . ( 191 )
وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ
و اين قرآن است فرستادهء ربّ العالمين . ( 192 )
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ
آوردش و درآوردش
به دلت جبرئيل امين .
لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ
تا باشى از ترسانندگان . ( 193 - 194 )
بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ
بلغت تازى با بيان . ( 195 )
وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ
و وى بود در كتابهاى پيشينيان . ( 196 )
أَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ
ا نه بسنده است « 4 » حجت ايشان را دانستن
هامش
( 1 ) - ن : جادوى - ت : مانند متن .
( 2 ) - ن : بدانج .
( 3 ) - ن : بينيت .
( 4 ) - ن و ت : « است » ندارد .