فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ
در بوستانها و چشمههاى روان . ( 147 )
وَ زُرُوعٍ وَ نَخْلٍ طَلْعُها هَضِيمٌ
و كشتها و خرما بنان ، كه برايشان فراوان . ( 148 )
وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً فارِهِينَ
و مىسازيت از كوهها خانهها و شما شادمانان ، و نغزكاران . ( 149 )
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ
از خداى تعالى بترسيت ، و مرا طاعت داريت . ( 150 )
وَ لا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ
و كار مكنيت بفرمان مسرفان ،
الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ
آنان كه تباهى مىكنند و خوبى نمىكنند درين جهان . ( 151 - 152 )
قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ
گفتند تو از جملهء جادويىكردگانى ، نمىدانى كه بر زفان چه مىرانى . ( 153 )
ما أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا
نئى تو مگر آدمى همچون « 1 » ما ،
فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
بيار معجزهاى اگر هستى « 2 » از راستگويان « 3 » درين دعوى . ( 154 )
قالَ هذِهِ ناقَةٌ لَها شِرْبٌ وَ لَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
گفت اينك مادهشترى خداى تعالى وى را « 4 » از كوه پديد آورده ، مر وى را « 6 » ست بهرهء آب روزى و شما را روزى پيدا كرده . ( 155 )
وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ
مبساويتش به بدى يعنى مكشيتش ،
فَيَأْخُذَكُمْ عَذابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ
چه بگيردتان عذاب روز بزرگ و همه هلاك شويت اگر هلاك كنيتش . ( 156 )
فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ
پى زدندش و پشيمان شدند ،
فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ
و گرفتشان عذاب و همه بىجان شدند
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً
اندر اينست آيت وحدانيت ،
وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
و نيند بيشترين ايشان گرونده « 5 » بدين آيت ،
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
هامش
( 1 ) - ن و ت : همچو .
( 2 ) - ن : هيى - ت : مانند متن است .
( 3 ) - ن : راست گويندگان .
( 4 ) - ن : ورا .
( 5 ) - ن : گروندگان .
( 6 ) - ن : ورا .