وَ كُنُوزٍ
و گنجهاى فراوان ،
وَ مَقامٍ كَرِيمٍ
و جايگاههاى « 1 » گرانمايهء به سامان . ( 58 )
كَذلِكَ وَ أَوْرَثْناها بَنِي إِسْرائِيلَ
همچنين بود و ميراث داديم آن را به اسرائيليان . ( 59 )
فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ
در رسيدند فرعونيان به اسرائيليان ، در حال بلند بر آمدن آفتاب رخشان . ( 60 )
فَلَمَّا تَراءَا الْجَمْعانِ
چون به چشم ديدار يكديگر آمدند دو سپاه گران ،
قالَ أَصْحابُ مُوسى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ
گفتند اصحاب « 2 » موسى كه دريافتندمان دشمنان . ( 61 )
قالَ كَلَّا إِنَّ مَعِي رَبِّي سَيَهْدِينِ
گفت موسى نرسد « 3 » به من اعداى من ، چه با من است خداى من ، هرآينه راه نمايد مرا به راه نجات من و اولياى من . ( 62 )
فَأَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْبَحْرَ
وحى فرستاديم به موسى ، كه بزن عصاى خويش بر دريا ،
فَانْفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ
زد و دريا شكافته شد و دوازده راه شد دوازده سبط را ، هر راه طاقى « 4 » چون كوه بزرگ در هوا دروا . ( 63 )
وَ أَزْلَفْنا ثَمَّ الْآخَرِينَ
و نزديك آورديم به هلاك آنجا ، ديگران را . ( 64 )
وَ أَنْجَيْنا مُوسى وَ مَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ
و رهانيديم موسى را ، و آنها را كه با وى بودند همگان را . ( 65 )
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
باز غرقه كرديم آن ديگران را « 5 » . ( 66 )
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً
اندر اينست آيت وحدانيت ،
وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
و نهاند بيشترين ايشان گروندگان بدين آيت . ( 67 )
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
و پروردگار تو است عزيز با رحمت . ( 68 )
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْراهِيمَ
و بر خوان يا محمد برايشان قصّهء ابراهيم . ( 69 )
هامش
( 1 ) - ن : جايگاه .
( 2 ) - ن و ت : ياران .
( 3 ) - ن و ت : كه نرسند .
( 4 ) - ن : كافى - ت :
مانند متن است .
( 5 ) - ن و ت : فرعونيان را .