رَبِّ هَبْ لِي حُكْماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
اى پروردگار من ببخش مرا صواب هر حكمى « 1 » كه كنم بدين جهان ، و در رسان مرا « 2 » به نيك مردان ، يعنى به گذشته پيامبران .
( 83 )
وَ اجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ
و باقى دار مرا نام نيك در ميان امت نبىّ آخر - الزّمان « 3 » . ( 84 )
وَ اجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ
و گردان مرا از پايندگان « 4 » ، در بهشت جاويدان « 5 » . ( 85 )
وَ اغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كانَ مِنَ الضَّالِّينَ
و از اهل « 6 » آمرزش گردان مر « 7 » پدر مرا به دادن ايمان ، چه وى هست اكنون از گمراهان . ( 86 )
وَ لا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ
و خجل مگردان مرا به تقصير من روز برانگيختن خلقان . ( 87 )
يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ
آن روز كه سود ندارد مال و پسران . ( 88 )
إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
ليكن آن سود دارد ، كه به قيامت آرد ، بنده دلى « 8 » به سلامت از كفر و نفاق و عصيان ، و از بدعت هواداران ، و از دوستى اين جهان ، و از اعتماد بر خلقان . و قيل قلب سليم آن بود كه كس را نيازارد ، و اگر بيازارندش نيازارد ، و چون با كسى احسان كند مكافات طمع ندارد . و قيل وى آن بود كه گشت احوال يقينش نگرداند ، و جفاى خلق شفقتش را نبراند « 9 » . ( 89 )
وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ
و نزديك كرده شود بهشت مر ترسكاران را . ( 90 )
وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ
و ظاهر كرده شود دوزخ مر گمراهان را . ( 91 )
وَ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
و گفته شود مر آنها « 10 » را كجااند آنها كه
هامش
( 1 ) - اصل : هر حكمتى .
( 2 ) - ن : « مرا » ندارد .
( 3 ) - ن و ت : نبى و امت آخر الزمان .
( 4 ) - در اصل : باينده - ن و ت : پايندگان .
( 5 ) - ن : جاودان .
( 6 ) - ن و ت : و اهل .
( 7 ) - ن : « مر » ندارد .
( 8 ) - اصل : دل .
( 9 ) - اصل : نبرراند .
( 10 ) - ن و ت : مر ايشان .