وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ خِلْفَةً
و وى آن خداى است كه شب و روز آفريد سپس يكديگر آينده ،
لِمَنْ أَرادَ أَنْ يَذَّكَّرَ أَوْ أَرادَ شُكُوراً
مر آنكس را كه خواهد پند گيرد يا « 1 » بود شكرآرنده . ( 62 )
وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً
و بندگان خاص خداوند آنهااند كه مىروند بر زمين نرم و آهسته ،
وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً
و چون خطاب كنند به « 2 » ايشان نادانان سخن خوب گويند و بايسته . ( 63 )
وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً
و آنها كه شب گذارند مر پروردگار خويش را سجدهكنندگان ، و قيامآرندگان . ( 64 )
وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ
و آنها كه گويند اى پروردگار ما بگردان از ما عذاب جهنم .
إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً
كه عذاب وى دايم است و ثابت و محكم . ( 65 )
إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً
و وى بد قرارگاهى است ، و بد جايگاهى « 3 » است . ( 66 )
وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا
و آنها كه چون نفقه كنند اسراف نكنند و انفرزنى « 4 » ،
وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً
و در ميان عدل جوينده « 5 » باشند و و بال ورزنى . ( 67 )
وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ
و آنها كه با خداى تعالى جز خداى را خداى نخوانند ،
وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ
و تنى را كه خداى تعالى كشتن وى را « 6 » حرام كرده است جز به حق نكشند ،
وَ لا يَزْنُونَ
و بلايگى نكنند ؛
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً
هر كه آن كند نكال بيند ، و عقوبت و اهوال بيند . ( 68 )
هامش
( 1 ) - ن : تا - ت : مانند متن است .
( 2 ) - ن : با .
( 3 ) - ن و ت : باشگاهى .
( 4 ) - دو نسخهء ديگر نيز چنين است .
( 5 ) - ن : عدل جوى .
( 6 ) - ن : « را » ندارد .