وَ وَجَدَكَ عائِلًا فَأَغْنى
و يافتت درويش و توانگر گردانيدت ، به مال خديجه با غنيمت ، و گويند به غنيمت ، و [ نيز ] گويند به قناعت ، و قيل « 1 » يتيم بودى تنها از پرورندگان « 2 » به ياران مأوى دادمت « 3 » ، ناشناسنده بودى وظايف عبادات را بياموزانيدمت ، درويش بودى از علمها به علمها توانگر گردانيدمت . و قيل « 4 » بىكس بودى چون به مقام قاب آمدى خود آواز دادمت ، عاجز بودى از ثناى « 5 » به سزاى من الهام آن دادمت ، درويش « 6 » بودى به قلّت طاعات « 7 » امّتت ، به تضعيف اعمال ايشان توانگر گردانيدمت . ( 8 )
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ
امّا يتيم را قهر مكن . ( 9 )
وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ
و اما پرسندهء سؤال را و خواهندهء مال را سرد « 8 » مكن . ( 10 )
وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
و اما نعمتهاى پروردگار [ خويش را ] شكر مىگوى با خلقان ، و قيل و امّا قرآن كه داده [ ا ] مت امّت را مىآموز [ ان ] . ( 11 )
هامش
( 1 ) - ن : و گويند .
( 2 ) - ن : از پروردگار - ت : مانند متن است .
( 3 ) - ن : داديمت .
( 4 ) - ن : « و قيل » ندارد .
( 5 ) - ن : سنا - ت : مانند متن است .
( 6 ) - ن و ت : درويش .
( 7 ) - ن : طاعت .
( 8 ) - اصل : مسر ، كه از دو نسخهء ديگر اصلاح شد .