يا پدران خويش را ،
أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ
يا پدران شويان خويش را ،
أَوْ أَبْنائِهِنَّ
يا پسران خويش را « 1 »
أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ
يا پسران شويان خويش را ،
أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوانِهِنَّ
يا برادران خويش را ، يا پسران برادران خويش را ،
أَوْ بَنِي أَخَواتِهِنَّ
يا پسران خواهران خويش را ،
أَوْ نِسائِهِنَّ
يا زنان آزاد هم دين خويش را
أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ
يا كنيزكان خويش را ؛
أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجالِ
يا خادمان مردينه ، كه ايشان را هيچ « 2 » رغبتى نبود به هيچ زنينه ؛
أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ
يا خورد [ ا ] نى « 3 » كه از عورتهاى زنان آگاهى ندارند ، و انديشه آن در دل نيارند .
وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ
و نزنند ا بر زمين پايان خويش ، تا پيدا كنند خلخال پنهان خويش ؛
وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
و توبه كنيت و به خداى تعالى بازگرديت همگنان « 4 » اى مؤمنان ، تا رستگارى يابيت به دو جهان . ( 31 )
وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ
و بشوى دهيت بيوگان [ خويش ] « 5 »
وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ
و باجفت گردانيت پارسايان غلامان و كنيزكان خويش « 7 » ،
إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
اگر درويش باشند توانگر گرداند خداى تعالىشان به فضل خويش ،
وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
و خداى تعالى بىنياز است و دانا [ به ] خلق خويش . ( 32 )
وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ نِكاحاً حَتَّى يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
و خويشتندارى كنند [ ا ] آنها كه توانايى نكاح ندارند « 6 » به مال خويش ، تا آنگه كه بىنياز گرداندشان [ خداى ]
هامش
( 1 ) - ن : « يا پسران خويش را » ندارد .
( 2 ) - ن و ت : « هيچ » ندارد .
( 3 ) - ن : خردانى .
( 4 ) - ن و ت : همگان .
( 5 ) - ن : خويش را .
( 6 ) - ن و ت : نمىدارند .
( 7 ) - ن : خويش را .