و همچنين است حكم آنها كه حيض نديدهاند ، اگر رسيدهاند يا نارسيدهاند .
وَ أُولاتُ الْأَحْمالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ
و زنان با بار را بسرشود روزگار ايشان ، به نهادن بار ايشان ؛
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْراً
و هر كه از خداى عزّ و جلّ ترسد خداى عزّ و جلّ كار بر وى آسان كند . ( 4 )
ذلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنْزَلَهُ إِلَيْكُمْ
اين همه فرمان خداى است تعالى « 1 » ، فرستاده است « 2 » به شما ؛
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ وَ يُعْظِمْ لَهُ أَجْراً
و هر كه از خداى عزّ و جلّ ترسد « 3 » ، بديهاى وى را « 4 » بپوشد ، و وى را « 8 » ثواب بزرگ دهد . ( 5 )
أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ
بباشانيتشان آنجا كه شما باشيت ،
مِنْ وُجْدِكُمْ
و از فراخ دستى خويش بر ايشان نفقه كنيت ،
وَ لا تُضارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ
و ضرر مكنيت شان تا برايشان كار تنگ كنيت ،
وَ إِنْ كُنَّ أُولاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ
و اگر با بار بوند تا بار ننهند بر ايشان نفقه كنيت ،
فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ
اگر شير دهند فرزندانتان را ، برسانيت مزدهاى ايشان را ،
وَ أْتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍ
و ميان يكديگر بر آنچه « 5 » پسنديده شرع است اتّفاق كنيت .
وَ إِنْ تَعاسَرْتُمْ
و اگر دشواركارى كنيت كه زن شير ندهد ، و مرد مزد ندهد ،
فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرى
هرآينه زن ديگر بيگانه بايد گرفته شود « 6 » ، تا اين كار وى كند . ( 6 )
لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ
نفقه كند [ ا ] فراخ دست از فراخ دستى خويش ،
وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللَّهُ
و هر كه روزى به روى تنگ كرده شد نفقه كند [ ا ] از آنچه « 9 » خداى تعالى دادستش « 7 » به قدر هستى خويش ؛
لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً
هامش
( 1 ) - اصل : عزّ و جلّ ، كه بواسطهء رعايت وزن كلمات ، آن را از دو نسخهء ديگر اصلاح كرديم .
( 2 ) - ن و ت : فرستادش .
( 3 ) - ن : بترسد .
( 4 ) - ن : و را .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : كه گرفته شود .
( 7 ) - ن : داده است .
( 8 ) - ن : و را .
( 9 ) - ن : آنج .