عنها ، جفت مصطفى ، صلى اللّه عليه و سلم گروهىاند « 1 » از شما
لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ
گمان مبريت كه آن مر « 2 » شما را بدتر ،
بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ
بلك آن مر شما را بهتر ؛
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ
مر هر مردى راست از ايشان جزاى آن بزه كه ورزيد ، به قدر آنچه « 3 » كوشيد .
وَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ
و آنك به خويشتن گرفت « 4 » معظم آن از ايشان ،
لَهُ عَذابٌ عَظِيمٌ
مر او راست عذاب بزرگ به دو جهان .
( 11 )
لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْراً وَ قالُوا هذا إِفْكٌ مُبِينٌ
چرا چون شنيديتش گمان نيكو نبردند مؤمنان از مردان و زنان « 5 » ، به ياران خويشتن « 6 » از گرويدگان « 7 » ، و نگفتند كه اين زور است و بهتان . ( 12 )
لَوْ لا جاؤُ عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ
چرا نياوردند برين « 8 » چهار گواه كه حجّت شدىشان به ظاهر ، و اگر چند دروغگويانند در سرّ « 9 » ؛
فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَداءِ فَأُولئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكاذِبُونَ
چون نياوردند گوايان بدانيت كه ايشان دروغگويانند نزد « 10 » خداى تعالى در سرّ « 11 » چنانك دروغگويان شدند نزد « 12 » شما به ظاهر . ( 13 )
وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ
و اگر نه فضل خداى تعالى بودى بر شما و رحمتى وى به دنيا به زود ناگرفتن گنهكاران ، [ و ] به آخرت به آمرزيدن تايبان ؛
لَمَسَّكُمْ فِيما أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذابٌ عَظِيمٌ
برسيدى به شما بدين سخنان كه گفتيت عذاب با عظمت ، به دنيا و آخرت . ( 14 )
إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ
چون گرفتيتش از يكديگر به زفانهاتان
وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ
هامش
( 1 ) - اصل : گروه .
( 2 ) - ن : « مر » ندارد .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - اصل : گرفت از ايشان .
( 5 ) - ن : و از زنان .
( 6 ) - ن : خويش .
( 7 ) - ن و ت : گروندگان .
( 8 ) - ن : بدين .
( 9 ) - ن : به سر .
( 10 ) - ن : به نزد .
( 11 ) - اصل : در سرى .
( 12 ) - ن : به نزد .