و دستهاشان و زفانهاشان به بدى به شما « 1 » دراز كنند ،
وَ وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ
و به كفر بازرفتن شما خواهند . ( 2 )
لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحامُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
سود ندارد شما را روز قيامت خويشان و فرزندان شما ،
يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ
حكم كند خداى عز و جل ميان شما ؛
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
و خداى عز و جل بدانچه « 2 » مىكنيت بيناست ، و بدهد هر يكى را آن جزا كه وى بدان سزاست . ( 3 )
قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ
هست مر شما را اقتداى نيكو ، به ابراهيم پيامبر « 3 » و آن گرويدگان « 4 » كه بودند با او ؛
إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
چون گفتند مر قوم خويش را كه ماييم بيزاران ، از شما و از آنچه « 5 » مىپرستيدش « 6 » به جز خداى عز و جل از بتان .
كَفَرْنا بِكُمْ
بيزارى ستديم از شما ،
وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً
و پديد آمد ميان ما و شما دشمنايگى « 7 » نهان « 8 » و آشكارا ؛
حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ
تا آنگه كه به يك خداى بگرويت ، و از شرك بازگرديت .
إِلَّا قَوْلَ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ
ليكن قول ابراهيم مر پدرش را كه : هرآينه مر « 9 » ترا آمرزش خواهم ،
وَ ما أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ
و بر هيچچيزى به حقّ تو از خداى عز و جل توانا نهام ؛ و اين گفتار از بهر دوست دارى « 10 » پدر نبود ، و ليكن گفته بود كه مسلمان شوم از بهر آن وعده اين شفقت مىنمود ، و چون بر كفر مرد بيزارى ستد از وى زود .
رَبَّنا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنا
بگوييت كه « 11 » اى پروردگار ما بر تو توكل كرديم ،
وَ إِلَيْكَ أَنَبْنا
و به تو بازگشتيم ؛
هامش
( 1 ) - ن : شما .
( 2 ) - ن : بدانج .
( 3 ) - ن : پيغامبر .
( 4 ) - ن و ت : گروندگان .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : مىپرستيتش .
( 7 ) - ن و ت : دشمنادگى .
( 8 ) - ن : پنهان .
( 9 ) - ن : من - ت : مانند متن است .
( 10 ) - ن : دوستى .
( 11 ) - ن : « كه » ندارد .