پشت مرد به رحم زن افتاده ، ( 46 - 45 )
وَ أَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرى
و از وى است نو آفريدن ديگر ، به روز محشر . ( 47 )
وَ أَنَّهُ هُوَ أَغْنى وَ أَقْنى
و وى توانگرى داد ، و مالهاى فزون « 1 » شدنى داد . ( 48 )
وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى
و وى است خداوند دو ستارهء شعرى ؛ عبور و غميصاء . ( 49 )
وَ أَنَّهُ أَهْلَكَ عاداً الْأُولى
و وى هلاك كرد عاديان پيشينيان را . ( 50 )
وَ ثَمُودَ فَما أَبْقى
و نماند ثموديان را . ( 51 )
وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغى
و قوم نوح را پيش از آن چه بودند ايشان ، فزونتر « 2 » تر در ظلم و در طغيان . ( 52 )
وَ الْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوى
و شهرهاى لوطيان را افكند از هوا بر زمين . ( 53 )
فَغَشَّاها ما غَشَّى
و فروپوشيد بر ايشان آنچه فروپوشيد از سنگهاى سهمگين . ( 54 )
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكَ تَتَمارى
در كدام نعمت خداى عزّ و جلّ به شك مىشويت ، و جدل مىكنيت .
( 55 )
هذا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولى
اين محمّد رسولى است از رسولان پيشين ، و گويند اين قرآن ترسانندهاى است از ترسانندگان پيشين . ( 56 )
أَزِفَتِ الْآزِفَةُ
نزديك آمد قيامت . ( 57 )
لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ
نيست مرو را از جز خداى بيانى به كى آمدن وى به حقيقت .
( 58 )
أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ
أ از اين قرآن مىشگفت داريت . ( 59 )
وَ تَضْحَكُونَ
و مىبخنديت
وَ لا تَبْكُونَ
و نمىگرييت . ( 60 )
هامش
( 1 ) - ن : افزون .
( 2 ) - ن : افزون .