آنگاه يا منّت كنيت بعد آن به رها كردن رايگان ، يا فلاستانيت بر رها كردن ايشان .
حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَها
تا آنگاه كه جنگيان سلاحها بنهند ، و جنگ يكبارگى « 1 » به جاى مانند ؛
ذلِكَ
اينست ، كه چنين است .
وَ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ
و اگر بخواستى خداى انتقام كردى از كافران ، بىجهاد مؤمنان ؛
وَ لكِنْ لِيَبْلُوَا بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ
و ليكن جهاد مىفرمايد ، تا آنچه « 2 » دانسته است در ازل از طاعت بعضى و عصيان بعض به خلق نمايد .
وَ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
و آنها كه كشته شوند « 3 » در راه « 4 » رضاى آفريدگار ايشان ،
فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ
باطل نكند كردار ايشان . ( 4 )
سَيَهْدِيهِمْ
هرآينه به راه به هشتشان راه نمايد ،
وَ يُصْلِحُ بالَهُمْ
و كار ايشان به صلاح آرد ،
وَ يُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَها لَهُمْ
و در آرد [ شان ] به بهشت و منازل آن مر ايشان را معلوم گرداند . ( 5 - 6 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ
اى مؤمنان اگر نصرت كنيت دين خداى را عز و جل خداى تعالى شما را نصرت كند ،
وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ
و قدمهاى شما را در حرب و بر صراط استوا [ ر ] دارد . ( 7 )
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ
و آنها كه كافر شدند ايشان را هلاك گرداند ، و اعمال ايشان را باطل كند « 5 » . ( 8 )
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ
اين بدانست كه ايشان گران داشتند آنچه « 6 » خداى تعالى وحى كرد ، و در وى امر و نهى كرد ، پس خداى عز و جل كردارهاى ايشان را نيست كرد . ( 9 )
أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ
نمىروند در زمين ،
فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
هامش
( 1 ) - ن : به يكبارگى .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - اصل : كشته شد .
( 4 ) - اصل : دراه .
( 5 ) - ن : گرداند .
( 6 ) - ن : آنج .