آسمانها و در « 1 » زمينهاست و همه از وى ،
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
اندرين آيتهاست مر قومى را كه تفكر كنند در آيات وى . ( 13 )
قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ
بگو يا محمد مر « 2 » مؤمنان را ، تا بگذارند كافران را ، و به من مانند آن قوم به ثواب من اميد نادارندگان را ، و از عقاب من ناترسندگان را ،
لِيَجْزِيَ قَوْماً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ
تا جزا دهد خداى تعالى بدانچه « 3 » ورزيدند « 4 » ايشان را . ( 14 )
مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ
هر كه نيكى « 5 » كند نفع آن مرور است ،
وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها
و هر كه بد كند ضرر آن بر وى پيداست ،
ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ
باز بازگشت شما به جزاى پروردگار شماست . ( 15 )
وَ لَقَدْ آتَيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ
و داديم [ تورات و ] انجيل اسرائيليان را ، و حكم بر خلق و نبوّت مر انبياى ايشان را
وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
و روزى داديمشان خوشيها در تيه من و سلوى و در بلاد شام طعامها و ميوهها از هر معنى ؛
وَ فَضَّلْناهُمْ عَلَى الْعالَمِينَ
و فضل داديمشان ، بر آدميان « 6 » آن زمان .
( 16 )
وَ آتَيْناهُمْ بَيِّناتٍ مِنَ الْأَمْرِ
و داديمشان معجزههاى روشن ، و حكمهاى مبيّن ؛
فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ
مختلف نشدند مگر از بعد آمدن بيان ، از سر حسد كه بود در ميان ايشان .
إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
پروردگار تو حكم كند در ميان ايشان روز قيامت ، در آنچه « 7 » در وى اختلاف مىكردند و منازعت . ( 17 )
هامش
( 1 ) - ن : « در » ندارد .
( 2 ) - ن : « مر » ندارد
( 3 ) - ن : بدانج .
( 4 ) - ن :
مىورزند .
( 5 ) - ن : نيكو .
( 6 ) - ن و ت : بر عالميان .
( 7 ) - ن : آنج .