پروردگار خويش را بدان عهدى كه كرده است با تو ؛
إِنَّنا لَمُهْتَدُونَ
چه ما دريم « 1 » به راه راست ، اگر برآيد آنچه « 2 » مراد ماست . ( 49 )
فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ
چون برداشتيم از ايشان آن رنج كه مىديدند ، عهد بشكستند و نگرويدند . ( 50 )
وَ نادى فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ
و ندا كرد فرعون در رعيّت خويش ، و وى بر تخت مملكت خويش .
قالَ يا قَوْمِ أَ لَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ
گفت اى قوم من : ا نه مراست ملك مصر چهل فرسنگ اندر چهل فرسنگ ،
وَ هذِهِ الْأَنْهارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي
و اين جويها مىرود در سرا و بوستان من به حكم و فرمان من بىتوقّف و بىدرنگ ؛
أَ فَلا تُبْصِرُونَ
ا نمىبينيت ، و نمىدانيت ( 51 )
أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ
ا نه من بهترم از اين موسى كه وى « 3 » بىچيز و بىياران است ،
وَ لا يَكادُ يُبِينُ
و به زفان « 4 » بىبيان است . ( 52 )
فَلَوْ لا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ
چرا ندادندش دست برنجهاى « 5 » زرّين ، تا بر دست نهدى چون ملوك زمين ،
أَوْ جاءَ مَعَهُ الْمَلائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ
و چرا نيامدند فرشتگان با وى [ شده ] قرين . ( 53 )
فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطاعُوهُ
بشتابانيت قوم خويش را بدين سخنان ، طاعت داشتندش در زمان ،
إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ
چه ايشان بودند گروهى « 6 » بيرون « 7 » رفتگان از فرمان . ( 54 )
فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ
چون سزاى غضب ما شدند عقوبت كرديمشان
فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِينَ
و غرق كرديمشان همگان . ( 55 )
هامش
( 1 ) - ن : در آئيم - ت : مانند متن است .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - ن : « وى » ندارد .
( 4 ) - ن و ت : به زبان .
( 5 ) - ن : دستبرنجنها - ت : مانند متن است .
( 6 ) - اصل : گروه - ن : قومى .
( 7 ) - ن : برون .