و باز بر وى ستمكارى به جاى آوردند ؛ هرآينه نصرت دهدش آفريدگار
إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ
چه خداى تعالى درگذراننده است و آمرزگار . ( 60 )
ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ
اين بدان است كه خداى تعالى بر همه چيزها تواناست ، مىدرآرد شب را به روز و روز را به شب فا فزودن « 1 » و كاست ،
وَ أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ
و خداى تعالى شنواست « 2 » و بيناست . ( 61 )
ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ
اين بدان است ، كه خداى تعالى آفريدگار است ، و « 3 » به خداوندى سزاوار است ،
وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ
و آنچه « 4 » كافران وى را « 5 » معبود مىخوانند باطل و نابكار است ،
وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ
و خداى تعالى قاهر و بزرگوار است . ( 62 )
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
ا نديدى كه خداى تعالى فرستاد از آسمان آب باران ، به فصل بهاران ،
فَتُصْبِحُ الْأَرْضُ مُخْضَرَّةً
زمين سبز شود به نباتهاى الوان ،
إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ
خداى تعالى داناست به ظاهرها و باطنهاى خلقان . ( 63 )
لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
وى را « 9 » ست ، آنچه « 8 » در آسمانها و « 6 » زمينهاست ،
وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ
[ و ] خداى تعالى بىنياز است و سزاى « 7 » حمد و ثناست . ( 64 )
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ
ا نديدى كه خداى تعالى مسخّر كرد مر شما را
هامش
( 1 ) - ت : به افزون - ن : به افزودن .
( 2 ) - ن و ت : « است » ندارد .
( 3 ) - ن و ت : كه .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : ورا .
( 6 ) - ن : و در .
( 7 ) - ن : و ثناء .
( 8 ) - ن : آنج .
( 9 ) - ن : ورا .