وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً
و مىپرستند به جز خداى تعالى بتان را بىرسيدن حجّتى ،
وَ ما لَيْسَ لَهُمْ بِهِ عِلْمٌ
و بىآنك هستى ايشان را به وى علمى و دلالتى ،
وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ
و نيست مر مشركان را دهندهء نصرتى .
( 71 )
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ
و چون خوانده مىشود بر ايشان آيات ما كه اعلام مسلمانى است ،
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِ الَّذِينَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَ
شناسى در رويهاى كافران نشانى كه « 1 » در دلهاى ايشان « 2 » ناخوشى و گرانى است ؛
يَكادُونَ يَسْطُونَ بِالَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آياتِنا
خواهند كه بجهند و بگيرند ، آنها را كه آيات ما را « 3 » بر ايشان مىخوانند .
قُلْ أَ فَأُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكُمُ
بگو يا محمد خبر دهمتان به چيزى كه شنيدن آن چيز از اين ناخوشتر ، و گرانتر ،
النَّارُ وَعَدَهَا اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
آن آتشى كه وعيد كرده است خداى تعالى به وى كافران را ، و بد جاى بازگشتن ايشان را . ( 72 )
يا أَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ
اى مردمان صفت كردند مرا كافران شبهى چه گوش داريت ، و حالا « 4 » آن شبه من بيان كنم هوش داريت ؛
إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَنْ يَخْلُقُوا ذُباباً وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ
آن بتانى كه شما كافران مىگوييت كه ايشان معبودانند ، هر چند همه گرد آيند نتوانند ، كه مگسى را هست گردانند ،
وَ إِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبابُ شَيْئاً لا يَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ
و اگر بر بايد از ايشان مگسى چيزى نتوانند ، كه از وى بازستانند
ضَعُفَ الطَّالِبُ وَ الْمَطْلُوبُ
ضعيف طالبى و مطلوبى ، و خسيس سالبى و مسلوبى . ( 73 )
ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ
صفت نكردند خداى تعالى را سزاى صفت وى ،
إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ
هامش
( 1 ) - ن : أ إنك .
( 2 ) - ن : شان .
( 3 ) - ن : « را » ندارد .
( 4 ) - ن : و حال .