و نرم شود و آرام گيرد دلهاى ايشان با وى ؛
وَ إِنَّ اللَّهَ لَهادِ الَّذِينَ آمَنُوا إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
و خداى تعالى ثابت دارندهء مؤمنان است بر راه راست ،
وَ لا يَزالُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ
و هماره كافران در شكاند در اين كه فرستادهء ماست ؛
حَتَّى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً
تا آيد « 1 » شان قيامت ناگهان ،
أَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ
يا آيدشان عذاب روز بىخبر بىامان . ( 54 - 55 )
الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ
پادشاهى آن روز مر خداى راست ،
يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ
حكم كند ميان ايشان حكم راست ؛
فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
آنها كه ايمان آوردند و كارهاى نيك كردند باشند در بوستانهاى با نعمت ،
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا فَأُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
و آنها كه كافر شدند و آيات ما را منكر شدند ايشان را بود عذاب با اهانت . ( 56 - 57 )
وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
و آنها كه در راه رضاى خداى تعالى هجرت كردند ،
ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ ماتُوا
باز كشته شدند يا مردند
لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقاً حَسَناً
هرآينه روزى دهدشان خداى تعالى روزى نيكو در بهشت جاويدان « 2 »
وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
خداى است عز و جل نيكوترين عطا دهندگان . ( 58 )
لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلًا يَرْضَوْنَهُ
هرآينه در آو [ ر ] دشان « 3 » به جاى درآوردنى « 4 » كه بپسندند ، و به وى دل بندند ؛
وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٌ
چه « 5 » خداى تعالى دانا است به احوال مهاجران ، و حليم است به تأخير عذاب از « 6 » كافران . ( 59 )
ذلِكَ
اينست ، كه همچنين است ؛
وَ مَنْ عاقَبَ بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ
و هر كه عقوبت كند به مثل آنچه وى را « 7 » به وى « 8 » عقوبت كردند ،
هامش
( 1 ) - اصل : آمد .
( 2 ) - ن : جاودان .
( 3 ) - ن : درآردشان .
( 4 ) - اصل : درآوردن .
( 5 ) - ن و ت : و .
( 6 ) - ن : با .
( 7 ) - ن : ورا .
( 8 ) - ن : « به وى » ندارد .