آنچه « 1 » در جهان است ، از هر چه با جان « 2 » و بىجان است
وَ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ
و كشتى را كه مىرود در دريا به تسخير وى ،
وَ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ
و نگاه مىدارد آسمان را از آنك بر زمين افتد مگر به تقدير وى .
إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ
خداى تعالى بر خلق بخشاينده است ، و بسيار بخشنده است . ( 65 )
وَ هُوَ الَّذِي أَحْياكُمْ
و وى آن خداى است كه زنده كردتان ،
ثُمَّ يُمِيتُكُمْ
باز بميراندتان ،
ثُمَّ يُحْيِيكُمْ
باز زنده گرداندتان ؛
إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ
هرآينه آدمى نسپاس است ، و ناحقشناس است . ( 66 )
لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً هُمْ ناسِكُوهُ
مر هر امّتى را قربان گاهى داديم كه [ ايشان ] مىكردندى در آن قربان
فَلا يُنازِعُنَّكَ فِي الْأَمْرِ وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ
منازعت مكنندا با تو درين كار كافران ؛ و مىخوان به دين پروردگار خويش ،
إِنَّكَ لَعَلى هُدىً مُسْتَقِيمٍ
چه تويى بر راه راست به گفتار و كردار و رفتار خويش . ( 67 )
وَ إِنْ جادَلُوكَ فَقُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ
و اگر جدل كنند با تو بگوى كه خداى تعالى داناتر است بدانچه « 3 » مىكنيت . ( 68 )
اللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ
خداى تعالى حكم كند ميان شما روز قيامت در آنچه « 5 » شما در وى مختلف مىشويت . ( 69 )
أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
نمىدانى كه خداى تعالى مىداند آنچه « 6 » در زمين و آسمان است ،
إِنَّ ذلِكَ فِي كِتابٍ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
آن در لوح محفوظ نوشته است « 4 » آن بر خداى تعالى آسان است . ( 70 )
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : با جان است .
( 3 ) - ن : بدانج .
( 4 ) - ن و ت : نبشته شده است .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : آنج .