إِنَّهُمْ كانُوا إِذا قِيلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ
چه ايشان كبر مىآوردند ، چون ايشان را به كلمهء شهادت مىخواندند . ( 35 )
وَ يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَتارِكُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ
و مىگفتند ا ما بمانيم معبودان خويش به كرانه ، به قول شاعر ديوانه . ( 36 )
بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ
بلك « 1 » محمد حق آورد ، و رسولان پيشين را موافقت كرد . ( 37 )
إِنَّكُمْ لَذائِقُوا الْعَذابِ الْأَلِيمِ
شما اى عصريان مصطفى چشندگان عذاب دردگينيت « 2 » بدان جهان ،
وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
و جزا داده نشويت مگر بدانچه « 3 » مىكرديت از كفر و عصيان ؛
مگر آنها كه ايمان آرند از شما ، و ايشانند بندگان با اخلاص ما ، و اهل استخلاص ما . ( 38 - 39 - 40 )
أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ فَواكِهُ
آنها را بود روزى « 4 » معلوم ،
ميوهها و هر گونه مطعوم « 5 » ؛
وَ هُمْ مُكْرَمُونَ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
و ايشان را بود اكرام و تعظيم ،
در جنات نعيم . ( 41 - 42 - 43 )
عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ
بر تختها روياروى يكديگر نشسته ،
يُطافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ
مىگردانند بر ايشان قدحهاى [ پرشراب ] پيوسته . ( 44 - 45 )
بَيْضاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ
روشن و بمزه مر خورندگان را . ( 46 )
لا فِيها غَوْلٌ وَ لا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ
نه در وى آفتى و نه سستى مر ايشان را . ( 47 )
وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ عِينٌ
و نزد ايشان جفتان خوابانيده ديده از ديدار جزى جفتان « 6 » ،
هامش
( 1 ) - ن : بل .
( 2 ) - ن : دردگين است - ت : دردگينايد .
( 3 ) - ن : بر آنچه .
( 4 ) - ن : روزئى .
( 5 ) - ن و ت : و هر مطعوم .
( 6 ) - عبارت در اصل چنين است : « ديده از جزى ديدار جفتان » - ن : ديده از ديدهء جز جفتان - ت : ديده از ديدار جز جفتان - گرچه عبارت در اصل مفيد معنى است .
ليكن با توجه به دو متن ديگر كلمهء « ديدار » را بر كلمهء « جزى » مقدم داشتيم .