ظالمان را و ياران ايشان را حشر كنيت ، و با آنها كه ايشان را
به جز خداى تعالى مىپرستيدند « 1 » جمع كنيت ،
فَاهْدُوهُمْ إِلى صِراطِ الْجَحِيمِ
و همه را به سوى دوزخ بريت .
( 22 - 23 )
وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ
و باستانيتشان چه ايشان پرسيدنيانند . ( 24 )
ما لَكُمْ لا تَناصَرُونَ
چه بوده استتان كه بعضى شما مر بعضى را نصرت كردن نتوانند « 2 » . ( 25 )
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ
بلك « 3 » ايشان امروز گردندهندگاناند . ( 26 )
وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ
و بعض از ايشان به بعض روى آرند ، و از يكديگر سؤال كنند . ( 27 )
قالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنا عَنِ الْيَمِينِ
گويند شما مىآمديت به ما از روى دست راست ، و برمىگردانيديتمان « 4 » از راه راست . ( 28 )
قالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ
گويند بلك « 5 » نبوديت شما گروندگان . ( 29 )
وَ ما كانَ لَنا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طاغِينَ
و نبود ما را بر شما سلطنت بلك « 6 » بوديت گروه از اهل طغيان . ( 30 )
فَحَقَّ عَلَيْنا قَوْلُ رَبِّنا إِنَّا لَذائِقُونَ
حقيقت شد بر ما همهء وعيد خداى ما عز و جل كه ماييم عذاب چشندگان . ( 31 )
فَأَغْوَيْناكُمْ
بىراه كرديم شما را
إِنَّا كُنَّا غاوِينَ
چه بوديم ما بىراهان . ( 32 )
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ
مهتران و كهتران بوند آن روز در عذاب شريكان . ( 33 )
إِنَّا كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ
ما چنين كنيم با مشركان . ( 34 )
هامش
( 1 ) - اصل : مىپرستند .
( 2 ) - ن : مىنتوانند .
( 3 ) - ن : بل كه .
( 4 ) - ن :
مىگردانيديمان - ت : برمىگردانيد ما را .
( 5 ) - ن : بل كه .
( 6 ) - ن : بل كه .