گردنهاى ايشان « 1 » غلها ، و آن غلها با دستها جمع كرده شده است با زنخها ، پس ايشان بر آوردهاند سرها ، و فراز كردهاند چشمها ؛ و اين عبارت است از خذلان و حرمان از ايمان ، به اختيار بد ايشان . ( 8 )
وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا
و كرديم در پيش ايشان بندى ، و از سپس « 2 » ايشان بندى ؛ تا به هيچ روى ره نيابند ،
فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ
و نابينا كرديمشان پسشان « 3 » هيچ ره نمىبينند ،
وَ سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ
و يكسان است بر ايشان اگر ترسانىشان يا نترسانى نگروند .
( 9 - 10 )
إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ
آن را بود منفعت ترسانيدن تو كه قرآن را متابعت كند ، و از خداى تعالى در حال غيب بترسد
فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ
مژده دهش به مغفرت ، و روزى گرامى در جنت . ( 11 )
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ
ما زنده گردانيم « 4 » مردگان را به عقبى ، و فرماييم نويشتن « 5 » آنچه « 6 » پيش فرستادند « 7 » و آن اثرها كه ماندند در دنيا ،
وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ
و هر چيزى را بر شمرديم ما در كتاب پيدا .
( 12 )
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحابَ الْقَرْيَةِ
و پيدا كن يا محمد مر ايشان را داستان [ اهل ] شهر انطاكيه ،
إِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ
چون آمدند « 8 » بديشان فرستادگان عيسى بدان ناحيه .
( 13 )
إِذْ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُما
چون فرستاديم به ايشان ، به اول دو مرسل دروغگوى
هامش
( 1 ) - ن : شان .
( 2 ) - ن : پس .
( 3 ) - ن : ايشان .
( 4 ) - ن و ت : كنيم .
( 5 ) - ن : نبشتن .
( 6 ) - ن : آنج .
( 7 ) - اصل : فرستادن .
( 8 ) - ن : آمدن .