كسانى كه از شما مزد نمىخواهند و ايشانند بر راه « 1 » راست روندگان . ( 20 - 21 )
وَ ما لِيَ لا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي
و چه بازدارد مرا از عبادت آنك وى آفريد مرا ،
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
و به جزاى وى بازگرديت شما . ( 22 )
أَ أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً
ا جز وى بتان را به خدايى گيرم « 2 » ،
إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمنُ بِضُرٍّ لا تُغْنِ عَنِّي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً وَ لا يُنْقِذُونِ
كه « 3 » اگر بخواهد خداى تعالى كه به من ضررى رساند سود ندارد شفاعتشان و نه برهاندم . ( 23 )
إِنِّي إِذاً لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ
پى من اگر همان كنم كه شما ، باشم در گمراهى پيدا . ( 24 )
إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ
من گرويدم به پروردگار شما بشنويت از من ، و به كنيت فرمان من . ( 25 )
قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ
بكشتندش ، و فرشتگان « 4 » به بهشت درآوردندش ؛
قالَ يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ
گفت اى كاشكى « 5 » قوم من بدانندى
بِما غَفَرَ لِي رَبِّي وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ
كه خداى تعالى مرا آمرزيد ، و مرا از گرامىكردگان گردانيد . ( 26 - 27 )
وَ ما أَنْزَلْنا عَلى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّماءِ وَ ما كُنَّا مُنْزِلِينَ
و نفرستاديم بر قوم وى از بعد وى هيچ سپاهى از آسمان ، و نه آنچه « 6 » مىفرستاديم بر آنها كه بودند پيش از ايشان ، چون طوفان ، و صاعقه و سنگ و باد و مثل آن . ( 28 )
إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ خامِدُونَ
نبود مگر يك بانگ جبرئيل و ناگاه فرومردند - بدان . ( 29 )
يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ
اى دريغا بر بندگان ،
ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
هامش
( 1 ) - ن : به راه .
( 2 ) - اصل : گيريم .
( 3 ) - ن : « كه » ندارد .
( 4 ) - ن : فريشتگان - ت : مانند متن است .
( 5 ) - ن : اى كاشك - ت : مانند متن است .
( 6 ) - ن : آنج .