داشتندشان ،
فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ
به سيّمين قوى گردانيديمشان ؛ آن دو قاروض و ماروض ، « 1 » ، و گويند قرمان و مالوص ، و گويند يحيى و يونس ؛ و آن سيّم « 2 » شمعون و گويند شمعان ،
فَقالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ
گفتند هر سه كه ماييم سوى شما فرستادگان . ( 14 )
قالُوا ما أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا
گفتند آن شهريان ، كه نييت شما مگر همچون ما آدميان ،
وَ ما أَنْزَلَ الرَّحْمنُ مِنْ شَيْءٍ
و نفرستاد خداى تعالى وحى از آسمان ،
إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ
نه نهييت شما مگر دروغگويان ،
قالُوا رَبُّنا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ
گفتند « 3 » پروردگار ما مىداند كه ماييم به « 4 » سوى شما فرستادگان . ( 15 - 16 )
وَ ما عَلَيْنا إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ
و نيست بر ما ، مگر رسانيدن پيدا . ( 17 )
قالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنا بِكُمْ
گفتند شوم « 5 » داشتيم ما گفتار شما ،
لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَ لَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ
اگر بازنهايستيت هرآينه بكشيمتان و هرآينه برسد به شما ، عذاب دردگين از ما . ( 18 )
قالُوا طائِرُكُمْ مَعَكُمْ
گفتند شومى شما از شماست
أَ إِنْ ذُكِّرْتُمْ
ا بدين كه پند داديمتان كشتن جزاى ماست ؛
بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ
بلك « 6 » شماييت از حد درگذرندگان ، در كفر و طغيان . ( 19 )
وَ جاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعى
و آمد از پايان شهر مردى دوان ، و حبيب النّجار بود نام آن ،
قالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ
گفت اى قوم من برويت در پى رسولان ،
اتَّبِعُوا مَنْ لا يَسْئَلُكُمْ أَجْراً وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
برويت در پى « 7 » آن
هامش
( 1 ) - ن و ت : قاروص و ماروص .
( 2 ) - ن : سهام .
( 3 ) - ن : گفتند كه .
( 4 ) - ن : « به » ندارد .
( 5 ) - ن : ما شوم .
( 6 ) - ن : بل كه .
( 7 ) - ن : به پى - ت : به دم .