لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
نه خداى جز وى ،
فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ
چگونه بازگردانيده مىشويت از وى . ( 3 )
وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ
و اگر دروغ گوى مىدارندت اين كفّار ، دروغ گوى داشتند انبياى گذشته را كفّار آن روزگار ،
وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
و به خداوندست بازگشت هر كار . ( 4 )
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
اى مردمان حق است وعدهء خداى تعالى ،
فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا
مفريبداتان زندگانى دنيا ،
وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ
و مفريبداتان شيطان به مولى . ( 5 )
إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا
ديو مر شما را دشمن است وى را « 1 » به دشمنى گيريت
إِنَّما يَدْعُوا حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحابِ السَّعِيرِ
مىخواند گروه خويش را تا دوزخيان شوند چه حذر كنيت . ( 6 )
الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ
آنها كه كافر شدند مر « 2 » ايشان راست سختى عذاب
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ
و آنها كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند مر ايشان راست آمرزش و بزرگى ثواب . ( 7 )
أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً
ا آنك آراسته گردانيده شد به نزد وى ، كار بد وى ؛ [ تا آن را نيكو ديد ، برابر بود با آنك زشت شد به نزد وى كار بد وى ] تا از وى روى گردانيد ؟
فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ
خداى تعالى گمراه گرداند آن را كه خواهد ، و راه راست دهد آن را كه خواهد
فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ
هلاك مكن تن خويشتن را « 3 » به حسرت آنك ايشان نمىگروند
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَصْنَعُونَ
چه خداى تعالى داناست بدانچه « 4 » مىكنند . ( 8 )
هامش
( 1 ) - ن : و را .
( 2 ) - ن : « مر » ندارد .
( 3 ) - ن : خويش را .
( 4 ) - ن : بدانج .