وَ ما آتَيْناهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَها
و نداديم « 1 » شان كتابهايى كه [ آن را ] مىخوانند ، و دعوى خويش بدان درست مىكنند ،
وَ ما أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ
و نفرستاديم به ايشان پيش از تو ترسانندهاى تا قول وى را « 2 » به معارضهء قول تو بيرون « 3 » آرند . ( 44 )
وَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
و به دروغ مىداشتند كافران پيشين قول رسولان خويش ،
وَ ما بَلَغُوا مِعْشارَ ما آتَيْناهُمْ
و اينها نمىرسند در مالها و فرزندان به دهيك آن گذشتگان خويش ؛
فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ
تكذيب كردند رسولان مرا ، چگونه بود عقوبت من دشمنان مرا . ( 45 )
قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ
بگو يا محمد پند مىدهمتان به يك پند ،
أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى وَ فُرادى
كه به استدلال برايستيد از بهر خداوند « 4 » ؛ دوگاندوگان ، و يگانيگان .
ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ
باز تفكر كنيت ، كه چه نوع ديوانگى است در يار شما كه مىبينيت ؟
إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَدِيدٍ
نيست وى مگر ترسانندهاى مر شما را پيش از عذاب سخت كه بگيردتان اگر نگرويت .
قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ
بگو آنچه « 5 » خواستم از شما از مزد آن مر شما را ،
إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
نيست ثواب من مگر بر خدا
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
و وى است بر هر چيزى گواه . ( 46 - 47 )
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ
بگو پروردگار من فرستد حقّى به من و به بندگان
عَلَّامُ الْغُيُوبِ
وى است غيبدان . ( 48 )
قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ ما يُبْدِئُ الْباطِلُ وَ ما يُعِيدُ
بگو آمد حق ايمان و قرآن ، و باطل بوى ندهد نه بدين جهان ، و نه بدان جهان . ( 49 )
هامش
( 1 ) - ن : و ندادهايم .
( 2 ) - ن : « را » ندارد .
( 3 ) - ن : برون .
( 4 ) - اصل : خداى تعالى ، كه براى رعايت وزن اصلاح شد .
( 5 ) - ن : آنج .