ديگر در وى بفزودى ؛
ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ
گفتههاى خداى تعالى اگر بدان همه نوشته شدى ، [ به آخر ] نيامدى ؛
إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
چه خداى عظيم ، عزيز است و حكيم . ( 27 )
ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ واحِدَةٍ
نيست آفريدن و برانگيختن شما ، مگر همچون آفريدن و برانگيختن تنى تنها ،
إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ
خداى تعالى شنواست و بينا . ( 28 )
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ
ا نمىبينى كه خداى تعالى مى در آرد « 1 » شب را در روز و روز را در شب به زيادت و نقصان ، و مسخّر كرد آفتاب و ماه را بهر « 2 » منافع بندگان ؛
كُلٌّ يَجْرِي إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى
هر يكى از ايشان مىرود تا وقت مسمّى ،
وَ أَنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
و خداى است تعالى بدانچه « 3 » مىكنيت دانا . ( 29 )
ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الْباطِلُ
آن بدان است كه تا بدانيت كه اللّه به خدايى سزاوار است ، و آنچه « 4 » وى را « 5 » به خدايى مىخوانيت جز وى « 6 » باطل و نابكار است ،
وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ
و خداى تعالى جليل و بزرگوار است . ( 30 )
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ لِيُرِيَكُمْ مِنْ آياتِهِ
ا نمىبينى كه كشتى مىرود در دريا به فضل خداى تعالى و انعام وى ، تا بنمايدتان از آثار قدرت و اعلام وى .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ
اندرين دليلهاست و حجتها ، مر آن را كه در ايمان كامل است در همه صفتها ، و صبرآرنده « 7 » است هميشه در محنتها ،
هامش
( 1 ) - ن : در مىآرد - ت : مانند متن است .
( 2 ) - ن و ت : از بهر
( 3 ) - ن : بدانج .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : ورا .
( 6 ) - ن : بجز وى .
( 7 ) - ن و ت : كه صبر .