هر ظاهرى و باطنى است به حقيقت . ( 16 )
يا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلاةَ
اى پسركم نماز بيار ،
وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ
و به كار پسنديده فرماى و از كار ناپسنديده بازدار ،
وَ اصْبِرْ عَلى ما أَصابَكَ
و بر « 1 » هر چه رسدت صبر به جاى آر ،
إِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ
چه اينست از كارهاى مرد داناى بيناى استوار . ( 17 )
وَ لا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ
و مگردان رخسارت بر مردمان به گردنكشى
وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً
و مرو در زمين خرامان به بزرگ منشى ؛
إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ
چه خداى تعالى دوست ندارد هر خرامنده را ، و هر فخرآرنده را « 2 » . ( 18 )
وَ اقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ
و آهسته باش در راه رفتنت ، و نرم دار آواز در سخن گفتنت ؛
إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ
چه زشتترين بانگها بانگ خر است ، بدانك از همه بانگها برتر است . ( 19 )
أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
ا نمىبينيت كه خداى تعالى مسخّر كرد مر شما را آنچه « 3 » در آسمانها و در زمينهاست ،
وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً
و تمام كرد بر شما نعمتهاى خويش آنچه « 5 » پيداست ، و آنچه « 6 » ناپيداست .
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ
و از مردمان كس است كه جدل مىكند بر توحيد خداى تعالى بىدانايى ،
وَ لا هُدىً
و بىدليلى به پيدايى ،
وَ لا كِتابٍ مُنِيرٍ
و بىوحى كتاب با روشنايى . ( 20 )
وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ
و چون گفته مىشود مر ايشان را ، كه متابعت كنيت فرستادهء خداى را تعالى يعنى قرآن را
قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا
گويند بلك « 4 » متابعت كنيم آن چيزى را كه بر وى يافتيم پدران را .
أَ وَ لَوْ كانَ الشَّيْطانُ يَدْعُوهُمْ إِلى عَذابِ السَّعِيرِ
هامش
( 1 ) - ن : « و بر » ندارد .
( 2 ) - ن : و هر فخر كنندهاى را .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : بل كه .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : آنج .