و آنچه « 1 » دهيت پاكى تن و مال را و رضاى خداى تعالى طلبيت شماييت اضعاف آن يابندگان . ( 39 )
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ
اللّه آن خداى است كه بيافريدتان ،
ثُمَّ رَزَقَكُمْ
باز روزى دادتان ،
ثُمَّ يُمِيتُكُمْ
باز بميراندتان ،
ثُمَّ يُحْيِيكُمْ
باز زنده گرداندتان
هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَفْعَلُ مِنْ ذلِكُمْ مِنْ شَيْءٍ
[ ا ] « 2 » هست بتى از بتان شما كه هيچ از اينها بكند ،
سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ
پاك است خداى تعالى و دور از آنچه « 5 » مشرك مىگويد . ( 40 )
ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
پديد آمد قحط و بلا ، در دشت و دريا ؛
بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ
به سبب كردارهاى [ بد ] آدميان ،
لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا
تا بچشاندشان جزاى بعضى اعمال ايشان ،
لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
تا بازگردند از جرم و عصيان . ( 41 )
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ
بگو يا محمد برويت در زمين .
فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ
بنگريت كه چگونه بود عاقبت كار « 3 » امتان پيشين ،
كانَ أَكْثَرُهُمْ مُشْرِكِينَ
بودند بيشترين ايشان مشركان بىدين . ( 42 )
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ
روى آر به دين راست ، و بر همين باش تا ترا بقاست ؛
مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ
پيش از آنك آيد از خداى تعالى روزى كه آن را رد نيست ، و از وى بد نيست ؛
يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ
آن روزى كه بپراكنند ، و دو فريق شوند « 4 » . ( 43 )
مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ
هر كه كفر آرد بر وى بود ضرر آن ،
وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : نيز « ا » ندارد ، متن از ت است .
( 3 ) - ن و ت : « كار » ندارد .
( 4 ) - ن و ت : و شوند دو فريق و روند به دو طريق .
( 5 ) - ن : آنج .