بچشيت جزاى آنچه آورديت از كفر و عصيان . ( 55 )
يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ
اى بندگان گروندگان من ، فراخ است جهان من ؛
فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ
مرا پرستيت به فرمان ،
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ
هر تنى با جان ، چشندهء مرگ است بىگمان ،
ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ
باز به جزاى ماست بازگشتشان . ( 56 - 57 )
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و آنها كه ايمان آوردند ، و عمل صالح كردند ؛
لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفاً
هرآينه فرودآريمشان به عرشهاى « 1 » بهشت جاويدان « 2 » ،
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
مىرود زير كوشكها و درختان وى در جويها آبهاى روان ،
خالِدِينَ فِيها
جاويدانان « 3 » بوند « 4 » در آن .
نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ
نيك مزدى است اين مر كارى گران را ،
الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
صبرآرندگان را و بر خداى تعالى توكّلكنندگان را . ( 58 - 59 )
وَ كَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا
و چند جانور كه نتواند برداشتن روزى خويش را ،
اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاكُمْ
خداى تعالى روزى مىدهد وى را « 5 » و شما را ،
وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
و وى است شنوا و دانا . ( 60 )
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
و اگر پرسىشان كه كى آفريد آسمانها و زمينها ،
وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ
و روان كرد آفتاب و ماه را در اينها ؛
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
هرآينه گويند اللّه ،
فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ
چگونه گردانيده مىشوند از راه ؟ ( 61 )
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ
خداى تعالى فراخ گرداند روزى بر آنك خواهد از بندگان خويش ، و تنگ گرداندش بر آنك خواهد از آفريدگان خويش ؛
هامش
( 1 ) - ن و ت : به غرفههاى .
( 2 ) - ن : جاودان .
( 3 ) - ن : جاودانان .
( 4 ) - ن : « بوند » ندارد .
( 5 ) - ن : و را .