30 - سورة الرّوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الم
منم خداى دانا ،
غُلِبَتِ الرُّومُ
غلبه كردند اهل پارس روميان را . ( 1 - 2 )
فِي أَدْنَى الْأَرْضِ
در نزديكترين زمين روميان به زمين پارسيان [ را ] ؛
وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ
ايشان سپس مغلوبى خويش غالب شوند ،
فِي بِضْعِ سِنِينَ
در سال چند ، و در سال هفتم حاصل شد اين وعدهء خداوند
لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ
فرمان خداوند راست و بس ، از پيش و پس
وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ
و آن روز شاد « 1 » شوند مؤمنان
به نصرت خداوند روميان را ، نه از بهر دست يافتن ترسايان را ، ليكن پديد آمد « 2 » راستى قول مصطفى را ، در خبر دادن آن وعدهء خداى تعالى مر ايشان را .
يَنْصُرُ مَنْ يَشاءُ
نصرت دهد آن را كه خواهد از خلقان ،
وَ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
و وى است عزيز و بخشاينده بر بندگان . ( 3 - 5 )
وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ
وعده كرد خداى تعالى وعدهاى [ و ] خداى تعالى وعدهء خويش خلاف نكند ،
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
و ليكن بيشترين مردمان نمىدانند كه چنين بود . ( 6 )
هامش
( 1 ) - اصل : شان .
( 2 ) - ن و ت : پديد آمدن .