إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
خداى تعالى به هر چيز داناست ، و علم بر كمال مر او را است . ( 62 )
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
و اگر پرسىشان ، كه كى فرستاد از آسمان باران ،
فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها
و زنده كرد به وى زمين را از بعد مردن وى به بهاران ؛
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
هرآينه گويند اللّه ، بگوى الحمد للّه ، به روشنى حجتهاى اللّه
بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ
بلك « 1 » بيشترين ايشان بىخردانند ، يعنى به خرد خويش كارناكنندگانند . ( 63 )
وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ
نيست اين زندگانى دنيا مگر بازى ، و كار مجازى ؛
وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ
و سراى آن جهان ، در وى است زندگانى جاويدان « 2 » ، اگر كار كنندى به علمشان . ( 64 )
فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ
چون در كشتى نشينند ، و از غرق بترسند ،
دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
خداى را خوانند ، و اعتقاد را « 3 » خالص كنند ؛
فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ
و چون از غرقشان برهاند ، و بهسلامت به صحرا رساند ؛
إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ
به شرك خويش بازگردند ، و گيرندهء « 4 » انباز گردند . ( 65 )
لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ وَ لِيَتَمَتَّعُوا
تا نسپاسى كنند در آنچه « 5 » داديمشان ما ، و برخوردارى گيرند از دنيا ؛
فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
هرآينه بدانند ، چون به عذاب درمانند . ( 66 )
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً
نمىبينند كه ما داديمشان حرم با امان ،
وَ يُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ
و ربوده « 6 » مىشوند مردمان گرد بر گرد ايشان ؛
أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ
ا بت را معبود مىدارند ،
وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ
و نعمت خداى تعالى را ،
هامش
( 1 ) - ن : بل كه .
( 2 ) - ن : جاودان .
( 3 ) - ن : « را » ندارد .
( 4 ) - ن و ت : و همچنان گيرندهء .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : و بر ربوده .