و هر كه بدى كند ، جزا ندهيم بدكرداران « 1 » را مگر آن كه كنند . ( 84 )
إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ
آن خداى كه قرآن فرستاده « 2 » به تو ، و فريضه كرد رسانيدن وى و كار كردن به وى بر تو ، بازبردت به مكه شهر تو ، و اهل ورا منقاد تو گرداند به قهر تو .
قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جاءَ بِالْهُدى وَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
بگو يا محمد پروردگار من داناتر است مر آن را كه آرندهء هدى است ، و مر « 3 » آن را كه بر گمراهى پيداست . ( 85 )
وَ ما كُنْتَ تَرْجُوا أَنْ يُلْقى إِلَيْكَ الْكِتابُ إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ
و تو اميد نمىداشتى كه وحى كرده شود به تو قرآن ، ليكن رحمتى بود از پروردگار تو آن
فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ
مباش ياريگرى كافران . ( 86 )
وَ لا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ
و بازمدارندا ايشان ترا از متابعت قرآن ، بعد آمدن وى به تو از آسمان ،
وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ
و ايشان را به پروردگار خويش مىخوان ،
وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
و مباش از مشركان ،
وَ لا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ
و با خداى تعالى جز خداى را مخوان .
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
نه خداى جز وى ،
كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ
هر چيزى نيست شونده است مگر وى ، و قيل يعنى هر عملى كه آورده شود باطل است مگر آنچه « 4 » كرده شود به رضاى وى ؛
لَهُ الْحُكْمُ
مرو راست حكم بر خلقان ،
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
و به جزاى وى است - بازگشتتان . ( 87 - 88 ) .
هامش
( 1 ) - ن : بدكاران - ت : بدان .
( 2 ) - ن : فرستاد .
( 3 ) - ن : « مر » ندارد .
( 4 ) - ن : آنج .