مر مؤمنان را ، و مصلحان را ،
وَ لا يُلَقَّاها إِلَّا الصَّابِرُونَ
و توفيق ندهد خداى تعالى بدين گفتار جز مر صابران را . ( 80 )
فَخَسَفْنا بِهِ وَ بِدارِهِ الْأَرْضَ
به زمين فروبرديم وى را « 1 » ، و سراى وى را « 7 »
فَما كانَ لَهُ مِنْ فِئَةٍ يَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ ما كانَ مِنَ المُنْتَصِرِينَ
و نبود « 2 » مر وى را « 3 » گروهى كه وى را « 4 » نصرت كردندى و از وى دفع كردندى عذاب خداى وى را ، و نبود به تن خويش بازگردانندهء بلا وى را . ( 81 )
وَ أَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ
ديگر روز برخاستند آنها كه آرزو كردند حال وى دينه ، مىگفتند از سر سوز « 5 » وقت و سوز سينه
وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ
نمىدانيت كه خداى تعالى فراخ گرداند روزى از بندگانش مر آن را كه خواهد ، و تنگ گرداند بر آنك خواهد
لَوْ لا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا
اگر نه آن است ، كه از خداى تعالى بر ما انعام و امتنان است ؛
لَخَسَفَ بِنا
به زمين فروبردى ما را با ايشان ،
وَيْكَأَنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ
ندانستهييت كه نرهند كافران .
( 82 )
تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً
آن سراى آخرت مر آن را دهيم كه در دنيا برترى نخواهند ، و تباهى نكنند
وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
و پايان كار ستوده آنها راست كه ترسكارانند . ( 83 )
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها
هر كه نيكويى كند به دنيا ، مرور است « 6 » بهتر از آن به عقبى ،
وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - ن و ت : و نبودند .
( 3 ) - ن : او را .
( 4 ) - ن :
« وى را » ندارد .
( 5 ) - ن : شور - ت : كمى مغشوش است و ظاهرا « سوز » خوانده مىشود .
( 6 ) - ن : مر آن راست
( 7 ) - ن : ورا .