و خداى تعالى ظاهركننده است آنچه « 1 » شما پوشيده مىداشتيت . ( 72 )
فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها
گفتيم بزنيت اين كشته را به بعضى از اين گاو : و آن كتف بود ، ياران بود ، يا دم « 2 » بود ، يا زفان بود ، يا گوشت بود ، يا استخوان بود . زدند زنده شد و گفت مرا پسران عمّ من كشتند ، رسوا گشتند « 3 » ، و از ميراث محروم شدند ؛
كَذلِكَ يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتى وَ يُرِيكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
همچنين زنده كند خداى عزّ و جلّ مردگان را ، و بنمايدتان دلايل خويش تا بدانيت و بمانيت طغيان را . ( 73 )
ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ
باز سخت شد دلهاتان بعد ديدن اين عبر ،
فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً
پس اين دلها همچون سنگ « 4 » است بلك « 5 » سختتر ،
وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهارُ
و از سنگها سنگ است كه از وى جويها مىروانشود « 6 » ،
وَ إِنَّ مِنْها لَما يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ
و از سنگها سنگ است كه مىبشكافد و آب از وى مىچكان شود ،
وَ إِنَّ مِنْها لَما يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ
و از سنگها سنگ است كه از ترس خداى تعالى از بالا سوى « 7 » نشيب مىدوان شود « 8 »
وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ
و خداى تعالى غافل نيست از آنچه « 11 » مىكنيت اى جهودان ، و چون مغايبه خوانى « 9 » معنى اين بود كه غافل نيست خداى تعالى « 10 » از آنچه « 12 » مىكنند آن جهودان ، اى مؤمنان . ( 74 )
أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ
ا اميد مىداريت اى مصطفى و ياران ، كه تصديق كنند شما را
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : دنب .
( 3 ) - ن : و رسوا شدند .
( 4 ) - ن : سنگها .
( 5 ) - ن : بل كه .
( 6 ) - ن : روان .
( 7 ) - ن : بسوى .
( 8 ) - ن : دوان . . .
( 9 ) - يعنى اگر « تعملون » را دروَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ، مغايب خوانيم .
( 10 ) - ن : « خداى تعالى » ندارد .
( 11 ) - ن : آنج .
( 12 ) - ن : آنج .