تاريكى جهالت ماندگان را ، و پند بود مر متّقيان را . ( 48 )
الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ
آنها كه از پروردگار خويش در حال غيب بترسند ،
وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ
و ايشان از قيامت باشكوهاند « 1 » . ( 49 )
وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ
و اين قرآن كتابيست مبارك كه فرستاديمش
أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ
ا شما منكر مىشويت و منكر مىداريت كه به مصطفى صلى اللّه عليه و سلم داديمش .
( 50 )
وَ لَقَدْ آتَيْنا إِبْراهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ
و داديم ابراهيم را شناختن عيب بتان ، و حجت گفتن با كافران ، پيش از رسيدن وحى و فرمان ،
وَ كُنَّا بِهِ عالِمِينَ
و بوديم به حال وى دانايان . ( 51 )
إِذْ قالَ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ ما هذِهِ التَّماثِيلُ الَّتِي أَنْتُمْ لَها عاكِفُونَ
چون گفت مر پدر خويش را ، و قوم خويش را ؛ كه اين چه صورتهااند كه براستادهييت بر پرستش ايشان ،
قالُوا وَجَدْنا آباءَنا لَها عابِدِينَ
گفتند يافته بوديم پدران خويش را ايشان را پرستندگان .
( 53 - 52 )
قالَ لَقَدْ كُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
گفت بوديت شما و پدران شما ، در گمراهى پيدا . ( 54 )
قالُوا أَ جِئْتَنا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللَّاعِبِينَ
گفتند اين سخن از سر جدّ مىگويى و حقيقت ، يا هزل مىگويى بر وجه مطايبت . ( 55 )
قالَ بَلْ رَبُّكُمْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الَّذِي فَطَرَهُنَّ
گفت بلك آفريدگار شما آن است ، كه آفريدگار زمين و آسمان است ؛ [ آنك از نه چيز آوردشان پيدا ]
وَ أَنَا عَلى ذلِكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ
و منم بر اين گواه . ( 56 )
هامش
( 1 ) - ن و ت : بشكوهند .