أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً
بدانك مر خداى تعالى را فرزند خواندند . ( 91 )
وَ ما يَنْبَغِي لِلرَّحْمنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً
و روا نيست بر خداى تعالى آنچه « 1 » ايشان بر زفان « 2 » راندند .
( 92 )
إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمنِ عَبْداً
نيست هر چه در آسمانها و زمينهاست ، الّا وى بندهء پادشاست . ( 93 )
لَقَدْ أَحْصاهُمْ وَ عَدَّهُمْ عَدًّا
وى بر همه تواناست ، و به عدد همه داناست . ( 94 )
وَ كُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً
و هر يكى از ايشان آينده است روز قيامت تنها ، و از اعيان و اعوان خود « 3 » جدا . ( 95 )
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
آنها كه ايمان آوردند ، و عمل صالح كردند ؛
سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا
هرآينه پديد آرد رحمن ، دوستى ايشان در دلهاى مؤمنان . ( 96 )
فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ
از بهر آن آسان كرديم بر زفانت « 4 » قرآن را ،
لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ
تا مژده رسانى به وى متّقيان را
وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا
و بترسانى به وى سخت خصومتان را . ( 97 )
وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ
و چند هلاك كرديم پيش از ايشان ، از قرنها كافران ؛
هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ
هيچكس را از ايشان مىبينى ،
أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزاً
يا هيچ آواز ايشان مىشنوى ؟ ( 98 )
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن و ت : بر زبان .
( 3 ) - ن و ت : « خود » ندارد .
( 4 ) - ت : زبانت .