وى را « 1 » عذاب آن جهان ،
وَ نَرِثُهُ ما يَقُولُ
و بستانيم از وى آنچه « 2 » وى مىگويد از مال و فرزندان ،
وَ يَأْتِينا فَرْداً
و تنها آيد به ما بىمال و بىياران . ( 79 - 80 )
وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً
و گرفتند به جز خداى تعالى معبودان
لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا
تا عزّ ايشان بود بدان جهان . ( 81 )
كَلَّا
نه چنين است كه مىبرند گمان ،
سَيَكْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ
هرآينه بيزارى ستانند از عبادت ايشان ،
وَ يَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا
و شوند ايشان را دشمنان و مخالفان . ( 82 )
أَ لَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ
ا نمىبينى « 3 » كه ما برگماشتيم ديوان را بر كافران ،
تَؤُزُّهُمْ أَزًّا
تا تيز مىكنندشان بر كفر و عصيان . ( 83 )
فَلا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ
مشتاب به خواستن عذاب و دمار ايشان ،
إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا
چه ما مىشمريم انفاس و اعمال ايشان . ( 84 )
يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً
ياد كنيت آن روز را ، كه ببريم متقيان را ؛ به بهشت جاويدان « 4 » سواران . ( 85 )
وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلى جَهَنَّمَ وِرْداً
و برانيم كافران را به دوزخ چشنگان . ( 86 )
لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً
نتوانند شفاعت كردن شفيعان ، مگر به حق آنك او را با خداى تعالى عهدى است به ايمان . ( 87 )
وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً
و كافران گفتند ، [ كه ] خداى تعالى گرفت فرزند . ( 88 )
لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا
آورديت اى اهل كفر و ضلال ، سخن بس منكر و محال . ( 89 )
تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ
مىخواهند آسمانها كه از فزع اين سخن بشكافند ،
وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ
و مىخواهند زمينها كه همچنين شوند ،
وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا
و مىخواهند كوهها كه بريزند و بشكنند . ( 90 )
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - ن و ت : ا نديدى .
( 4 ) - ن : جاودان .