وَ يَقُولُ الْإِنْسانُ أَ إِذا ما مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا
و مىگويد آدمى ، يعنى ابىّ بن خلف الجمحى « 1 » ؛ ا چون من بميرم « 2 » باز زنده كرده شوم ، و از گور برآورده شوم . ( 66 )
أَ وَ لا يَذْكُرُ الْإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ يَكُ شَيْئاً
[ ا ] ياد نمىكند آدمى كه ما آفريديمش ، و پيش از اين نيست بود ما هست گردانيديمش . ( 67 )
فَوَ رَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّياطِينَ
به حقّ پروردگار تو كه برانگيزانيم « 3 » شان با ديوان ،
ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا
باز حاضر كنيمشان گرد بر گرد دوزخ جماعتهاى فراوان . ( 68 )
ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا
باز جدا كنيم از هر گروه آنها را كه ايشانند « 4 » خداىآزارتر . ( 69 )
ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلى بِها صِلِيًّا
باز ما داناتر به آنك « 5 » به درآمدن دوزخ سزاوارتر .
( 70 )
وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها
و نيست كسى از شما الّا وى به دوزخ درآمدنى است
كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا
و اين حكمى است رفته از پروردگار تو كه هرآينه بودنى است . ( 71 )
ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا
باز برهانيم متقيان را ، و بمانيم در وى جماعتهاى مشركان را . ( 72 )
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ
و چون خوانده مىشود بر ايشان آيتهاى ما « 6 » و آن حجّتهايى است روشن ،
قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً وَ أَحْسَنُ نَدِيًّا
مىگويند كافران مر مؤمنان را كه از اين دو گروه كدام بهتر به مجلس
هامش
( 1 ) - ت : . . . الجمجى - ن : مانند متن است .
( 2 ) - ا چن بميرم .
( 3 ) - ن و ت : برانگيزيم .
( 4 ) - ن : ايشان .
( 5 ) - ن : به آنانك - ت : مانند متن است .
( 6 ) - ن : آياتهاى ما .