لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً
ننهيم ايشان را به قيامت هيچ قيمت و مقدار . ( 105 )
ذلِكَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما كَفَرُوا
اينست جزاى ايشان دوزخ بدانك كفر آوردند
وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ رُسُلِي هُزُواً
و بر آيات من و رسولان من فسوس مىكردند . ( 106 )
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا
آنها كه ايمان آوردند ، و عمل صالح كردند ، بوستانهاى فردوس را نزل و منزل خويش كردند . ( 107 )
خالِدِينَ فِيها لا يَبْغُونَ عَنْها حِوَلًا
جاويدانان « 1 » بوند در وى نجويند از آنجا گشتنى ، و از وى درگذشتنى . ( 108 )
قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي
بگو يا محمد اگر اين درياهاى عالم « 2 » مداد بودى ، و بدان مداد وعدههاى خداى تعالى كه به حقّ بهشتيان است نويشتندى « 3 »
لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي
سپر [ ى ] شدى دريا پيش از آنك آن وعدهها نوشته « 4 » شدى ،
وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً
و اگر چه به مثل « 5 » آن مدد كرده شدى . ( 109 )
قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ
بگو يا محمد من « 6 » آدمىام همچون شما ، وحى فرستاده مىشود به من كه خداى شما يك [ خداى است ] بىهمتا ،
فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً
هر كه اميد مىدارد به ديدار خداى خويش عمل صالح آرد ، و عبادت خداى تعالى را از شرك و ريا نگاه دارد . ( 110 )
هامش
( 1 ) - ن : جاودانان .
( 2 ) - ن : دنيا .
( 3 ) - ن و ت : نبشتندى .
( 4 ) - ن و ت : نبشته .
( 5 ) - ن : مثل .
( 6 ) - ن : كه من .