بيايد وقت وعدهء آفريدگار من ؛
جَعَلَهُ دَكَّاءَ
خورد « 1 » و ريزه كندش و هموار و پست ،
وَ كانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا
و وعدهء خداى من درست و راست است . ( 98 )
وَ تَرَكْنا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ
و مانيمشان يعنى يأجوج و مأجوج ، موج مىزنند بعضى « 2 » در بعضى « 7 » در وقت خروج ،
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ
و دميده شود در صور ،
فَجَمَعْناهُمْ جَمْعاً
و گرد آوريم « 3 » همه را از نزديك و دور . ( 99 )
وَ عَرَضْنا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكافِرِينَ عَرْضاً
و نماييم دوزخ [ آن روز ] مر كافران را نمودنى .
( 100 )
الَّذِينَ كانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَ كانُوا لا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعاً
آنها كه بود چشمهاى ايشان در پوشش از ياد من و نمىتوانستى [ شنودنى ] . ( 101 )
أَ فَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ يَتَّخِذُوا عِبادِي مِنْ دُونِي أَوْلِياءَ
ا گمان بردند كافران كه گيرند پيامبران « 4 » يا فرشتگان « 5 » ، با مخالفت من دوستان و شفيعان
إِنَّا أَعْتَدْنا جَهَنَّمَ لِلْكافِرِينَ نُزُلًا
ما آماده كرديم دوزخ سوزان را ، منزل بد مر كافران را . ( 102 )
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا
بگو يا محمد ا خبر دهيمتان از آنها كه خاكسارتراند ، و به كردارها زيانكارتراند . ( 103 )
الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
آنهااند « 6 » كه نيست شد به معنى ، كوششهاى ايشان به دنيا ؛
وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً
و ايشان مىپندارند ، كه كارى نيكو مىآرند .
( 104 )
أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ لِقائِهِ
آنها كه به آيات خداى خويش كافرانند ، و قيامت را منكرانند ؛
فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ
نيست شد همهء اعمال ايشان به يكبار
فَلا نُقِيمُ
هامش
( 1 ) - ن : خرد .
( 2 ) - اصل : بعض .
( 3 ) - ن : گرد آريم .
( 4 ) - ن : پيامبران را .
( 5 ) - ن و ت : با فرشتگان .
( 6 ) - ن : « اند » ندارد .
( 7 ) - اصل : بعض .