ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَباً حَتَّى إِذا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ
باز پيش گرفت راهى تا چون رسيد ميان دو كوه يعنى كوه ارمينيّه و گويند « 1 » كوه آذربايگان ،
وَجَدَ مِنْ دُونِهِما قَوْماً لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا
يافت به نزد وى قومى كه فهم نمىكردند سخن سخن - گويندگان . ( 92 - 93 )
قالُوا يا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَ مَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ
گفتند يا ذا القرنين ، يأجوج و مأجوج تباهى مىكنند در زمين
فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجاً عَلى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُمْ سَدًّا
ا گرد كنيم ترا مالى بر آنك بسازى ميان ما و ميان « 2 » ايشان ديوارى « 3 » حصين . ( 94 )
قالَ ما مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ
گفت آن دستگاه كه مرا داده است در وى خداى من ، بهتر از اين مالى كه گرد كنيت شما « 4 » از براى من ؛
فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ رَدْماً
يارى دهيم به ساز كار ، تا بسازم ميان شما و ميان « 9 » ايشان سدّى استوار . ( 95 )
آتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ
بياوريت « 5 » به نزد من « 6 » پارههاى آهن
حَتَّى إِذا ساوى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ
تا چون آوردند و نهاد ميان اين دو كوه از سرتاسر ، تا شد هر دو برابر .
قالَ انْفُخُوا
دمها ساخت و گفت آتشى كنيت ، و به دمها در دميت ؛
حَتَّى إِذا جَعَلَهُ ناراً
تا چون همه را آتشين كرد ،
قالَ آتُونِي أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْراً
گفت بياريت مس تا بگدازم و بر وى « 7 » فروريزم آوردند و همچنين كرد . ( 96 )
فَمَا اسْطاعُوا أَنْ يَظْهَرُوهُ وَ مَا اسْتَطاعُوا لَهُ نَقْباً
نتوانستند كه بر وى برشدندى ، و نتوانستند كه وى را « 8 » سوراخ كردندى . ( 97 )
قالَ هذا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّي
گفت اين رحمتى است از پروردگار من ،
فَإِذا جاءَ وَعْدُ رَبِّي
چون
هامش
( 1 ) - ن و ت : « گويند » ندارد .
( 2 ) - ن و ت : « ميان » ندارد .
( 3 ) - اصل : ديوار .
( 4 ) - ن : مىگرد كنيت - ت : گرد مىكنيد .
( 5 ) - ن : بياريت .
( 6 ) - ن و ت : به من
( 7 ) - ن : به وى .
( 8 ) - ن : ورا .
( 9 ) - ن و ت : « ميان » ندارد .