اختلاف كردند در اختيار وى ، و نرفتند بر اشارت پيامبر خويش و گفتار وى ؛
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
و هرآينه پروردگار تو حكم كند ميان ايشان به عقبى ،
فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
در آنچه « 1 » اختلاف مىكردند در وى به دنيا . ( 124 )
ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ
بخوان به راه رضاى خداوند خويش به حكمت ، و به نيكو موعظت ،
وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ
و حجّت گوى با ايشان به نيكوترين وجوه حجاج ، بىدرشتى و بىلجاج ؛
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ
پروردگار تو داناتر به اهل ضلالت ،
وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
و داناتر « 2 » به اهل هدايت . ( 125 )
وَ إِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما عُوقِبْتُمْ بِهِ
و اگر مكافات كنيت مكافات كنيت بمانند آنچه « 3 » با شما كردند از عقوبت ،
وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ
و اگر صبر كنيت وى بهتر مر صابران را به عاقبت . ( 126 )
وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ
و صبر كن و نبود صبر تو مگر به معونت آفريدگار ،
وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ
و اندوه مخور بر كفّار ؛
وَ لا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ
و مباش در تنگدلى از مكر مكّاران ،
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ
چه خداى تعالى است يار و نگهدار پرهيزكاران ، و نيكوكاران .
( 127 - 128 )
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : و او داناتر است .
( 3 ) - ن : آنك .