قالَ أَ بَشَّرْتُمُونِي عَلى أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
گفت ا بشارت مىدهيتم « 1 » در حال كلانى سال ، اين چه بشارت است در چنين حال . ( 54 )
قالُوا بَشَّرْناكَ بِالْحَقِّ فَلا تَكُنْ مِنَ الْقانِطِينَ
گفتند بشارت داديمت به راستى چه مباش از نوميدشوندگان . ( 55 )
قالَ وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ
گفت نوميد كى شود از رحمت پروردگار خويش مگر گمراهان . ( 56 )
قالَ فَما خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ
گفت به چه كار آمديت اى فرستادگان . ( 57 )
قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ
گفتند ما فرستاده شديم به هلاك كردن كافران . ( 58 )
إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ
مگر كسهاى لوط كه ايشان را نجات و امان است . ( 59 )
إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنا إِنَّها لَمِنَ الْغابِرِينَ
مگر زنش كه وى از جملهء [ در ] هلاك ماندگان است . ( 60 )
فَلَمَّا جاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ
و چون آمدند به كسهاى لوط آن فرشتگان « 2 » . ( 61 )
قالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ
لوط گفت شما قوميت كه نمىدانمتان . ( 62 )
قالُوا بَلْ جِئْناكَ بِما كانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ
گفتند [ بل كه ] « 3 » آورديم به تو آنچه « 4 » به شكاند اينان در آن . ( 63 )
وَ أَتَيْناكَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ
و عذاب به يقين آورديم و ماييم راستگويان . ( 64 )
فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ
ببر كسهاى خويش را به آخر شب يعنى سحرگاهان
وَ اتَّبِعْ أَدْبارَهُمْ
و بر اثر ايشان باش نه در پيش ايشان
وَ لا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ
و سپس ننگردا
هامش
( 1 ) - اصل : مىدهيمت .
( 2 ) - ن و ت : فريشتگان .
( 3 ) - از « ن » افزوده شد .
( 4 ) - ن : آنج .