لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ
ديده باز مكن بدانچه « 1 » داديم يگانيگان را ، از ايشان از متاع دنيا ؛
وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ
و اندوه مبر بر ياران به سبب فاقه و بلوى ،
وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ
و نرمسار باش و متواضع مر مؤمنان را ، چه اين مرهم عظيم است مر جراحتهاى ايشان را . ( 88 )
وَ قُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ
و بگو يا محمد كه منم من ترسانندهء پيدا . ( 89 )
كَما أَنْزَلْنا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ
به رسيدن عذابى همچون عذابى كه رسيد مقتسمان را ، و آن « 2 » كسانى بودند كه قسمت كرده بودند راههاى مكّه را ؛ و مر برگردانيدن آيندگان به اسلام را بر سر راهها نشسته خداى تعالى همه را هلاك كرد ، و جهان را از ايشان پاك كرد . ( 90 )
الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ
آنها كه قرآن را بهره بهره كردند ، بعضى « 3 » را كه موافق هواى ايشان بود پذيرفتند ، و بعضى را جحود آوردند . ( 91 )
فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
به خداى تو كه هرآينه بپرسيمشان به عقبى . ( 92 )
عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ
از آنچه « 4 » مىكردند به دنيا . ( 93 )
فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ
ظاهر كن آنچه « 7 » فرمان است ، و گويند پيش بر « 5 » فرمان را چندان كه امكان است ،
وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ
و روى بگردان از مشركان . ( 94 )
إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ
ما كفايت كنيمت شرّ فسوسكنندگان ،
الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ
آنها كه « 6 » ثابت مىكنند با خداى تعالى معبودى بتان
فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
و هرآينه بدانند ، چون به عقوبت درمانند . ( 95 - 96 )
وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِما يَقُولُونَ
و هرآينه مىدانيم كه تنگ مىشود دلت
هامش
( 1 ) - ن : بدانج .
( 2 ) - ن و ت : و اين .
( 3 ) - اصل : بعض .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ت : پيش رو .
( 6 ) - ن و ت : آنهايى كه .
( 7 ) - ن : آنج .