[ گفت ] منم يوسف با تأسف ؛ و اين برادر من است بن يامين
قَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا
منّت كرد بر ما ربّ العالمين ؛
إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَ يَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
و هر كه « 1 » متّقى و صابر بود ، خداى تعالى مزد كردار « 2 » او را ضايع نكند .
( 90 )
قالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنا
گفتند به خداى تعالى كه برگزيد ترا « 3 » خداى تعالى بر ما جفاكاران ،
وَ إِنْ كُنَّا لَخاطِئِينَ
و نبوديم ما مگر خطاكاران .
( 91 )
قالَ لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ
گفت امروز بر شما ملامتى نيست
يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ
خداى تعالى بيامرزدتان « 4 » و در آمرزيدن شما بر وى مشقّتى نيست
وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
و وى است بر بندگان ، بخشايندهترين بخشايندگان . ( 92 )
اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هذا
اين پيراهنم را ببريت
فَأَلْقُوهُ عَلى وَجْهِ أَبِي
و وى را بر روى بابكم افكنيت ؛
يَأْتِ بَصِيراً
تا ديدهء بستهء وى بگشايد ، و با ديدهء روشن به سوى من آيد .
وَ أْتُونِي بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ
و بياييت با همهكسهاتان سوى من ، تا برسند به من ، آنها كه بودند در آرزوى من . ( 93 )
وَ لَمَّا فَصَلَتِ الْعِيرُ
و چون از مصر بيرون رفتند كاروان ،
قالَ أَبُوهُمْ
گفت پدر ايشان « 5 » [ يعقوب ] و وى به كنعان ؛
إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ
من مىيابم بوى يوسف ، و بود كه برساندم به مشاهدهء روى يوسف .
لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ
اگر نه آنستى كه شما مرا به فرتوتى « 6 » بدين سخن صفت كنيت ، و به كذب و ضعف راى نسبت كنيت . ( 94 )
قالُوا تَاللَّهِ إِنَّكَ لَفِي ضَلالِكَ الْقَدِيمِ
[ گفتند ] به خداى تعالى كه تو در همان دوستى
هامش
( 1 ) - ن : چه هر كه .
( 2 ) - ن : مزد نيكوكرداران .
( 3 ) - ن و ت : برگزيدت .
( 4 ) - ن و ت : خداىتان بيامرزاد .
( 5 ) - ن : شان .
( 6 ) - ن : به فرتودى .