خداى است ؛
إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ
چه پروردگار من عيبپوشنده است ، و بر خلق بخشاينده است . ( 53 )
وَ قالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ
و گفت ملك كه نزد « 1 » من آريتش
أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي
تا خاصّ خويش گردانمش ؛
فَلَمَّا كَلَّمَهُ قالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنا مَكِينٌ أَمِينٌ
چون پيش وى رفت ، و با وى سخن گفت ؛ گفت تو امروز به نزد ما مكينى ، و بر خزاين ما امينى . ( 54 )
قالَ اجْعَلْنِي عَلى خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ
گفت خزينههاى خواربار اين ولايت به من سپار ، چه منم نگهدار و دانا درين كار . ( 55 )
وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ
و همچنين دستگاه داديم يوسف را « 2 » در آن ولايت ،
يَتَبَوَّأُ مِنْها حَيْثُ يَشاءُ
كار مىراند هر كجا مىخواست در آن مملكت
نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ
برسانيم به هر كه خواهيم نعمت خويش ،
وَ لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
و ضايع نكنيم مزد نيكوكاران « 3 » را به فضل و منّت خويش . ( 56 )
وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ
و مزد آن جهان بهتر مر آنها را كه مؤمنانند ، و با ايمان متقيانند . ( 57 )
وَ جاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ
و آمدند برادران يوسف به مصر تا خواربار خرند ،
فَدَخَلُوا عَلَيْهِ
به نزد يوسف درآمدند ؛
فَعَرَفَهُمْ وَ هُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ
وى ايشان را به شناخت و ايشان وى را نشناختند . ( 58 )
وَ لَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ
و چون بساخت كار ايشان ، و بدادشان خواربار ايشان ،
قالَ ائْتُونِي بِأَخٍ لَكُمْ مِنْ أَبِيكُمْ
گفت نزد « 4 » من آريت برادرى را كه شما راست از پدرتان ، چون بار ديگر افتد راى سفرتان .
أَ لا تَرَوْنَ أَنِّي أُوفِي الْكَيْلَ
ا نمىبينيت كه من خواربار به كيل تمام مىدهم ،
وَ أَنَا خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ
و من نيكوترين ميزبانانم . ( 59 )
هامش
( 1 ) - ن : بر .
( 2 ) - ن : مر يوسف را .
( 3 ) - ن : نيكوكرداران . ت : مانند متن است .
( 4 ) - ن : بر .