اين است كه : امّا يكى از شما ملك « 1 » خويش را مىدهد يعنى ساقى را ملك به عمل خود « 2 » بازبرد ،
وَ أَمَّا الْآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ
و امّا آن ديگر يعنى طبّاخ مر وى را « 3 » به دار كنند ، و هر مرغى از سر وى مىخورند ؛
قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيانِ
به سر برده شد ، آنچه « 4 » از وى سؤال كرده شد . ( 41 )
وَ قالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ ناجٍ مِنْهُمَا
و گفت مر آن را كه گمان برد كه برهد « 5 » وى از زندان از ميان [ آن ] دو يار ،
اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ
مرا نزد ملك خويش ياد دار « 6 » ؛
فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ ذِكْرَ رَبِّهِ
فراموش « 7 » گردانيد بر آن ساقى شيطان كه پيش ملك ياد كردى آن حال
فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ
درنگ كرد يوسف در « 8 » زندان اند سال . ( 42 )
وَ قالَ الْمَلِكُ إِنِّي أَرى سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجافٌ
و گفت ريّان ، ملك مصريان ؛ [ كه ] من ديدم در خواب هفت گاو فربه كه بخوردندى ايشان را هفت گاو لاغر ،
وَ سَبْعَ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ وَ أُخَرَ يابِساتٍ
و ديدم هفت غوشهء سبز و هفت [ غوشهء ] خشك كه آنها بركندند بن و بيخ اين غوشههاى سبزتر
يا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي رُءْيايَ
اى سروران برگزيدهء من بگوييت تعبير خواب ديدهء من
إِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيا تَعْبُرُونَ
اگر شما خوابگزارانيت ، و مرا غمگسارانيت . ( 43 )
قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ
گفتند اين خوابهايى است شوريده ،
وَ ما نَحْنُ بِتَأْوِيلِ الْأَحْلامِ بِعالِمِينَ
و ما نهييم دانندهء « 9 » خوابهاى كراشيده . ( 44 )
وَ قالَ الَّذِي نَجا مِنْهُما
و گفت آن ساقى كه رست از ميان آن دو يار ،
وَ ادَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ
و ياد
هامش
( 1 ) - ن : مر ملك .
( 2 ) - ن : وى .
( 3 ) - ن : مر او را .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : رهد .
( 6 ) - ن : ياد آر - ت : مانند متن است .
( 7 ) - ت : فراموشت .
( 8 ) - ن : اندر .
( 9 ) - ن : دانندگان .