مخواه از من آنچه « 1 » ترا علم نيست بدان ،
إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ
من پند مىدهمت تا نباشى از نادا [ نا ] ن . ( 46 )
قالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْئَلَكَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ
گفت اى پروردگار من به تو مىاندخسم از آنك بخواهم از تو آنچه « 5 » مرا علم نيست بدان « 2 » ،
وَ إِلَّا تَغْفِرْ لِي وَ تَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخاسِرِينَ
و اگر نيامرزى مرا و نبخشايى بر من باشم از جملهء زيانكاران . ( 47 )
قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ
گفته شد يا نوح فرودآى از كشتى به سلامت و بركات از ما بر تو ، و نيز بر آن كسانى كه بيايند از بعد تو ، و باشند بر دين تو
وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ
و آيند امّتانى از كافران ، و مدتى امان و زمان دهيمشان درين جهان ، باز برسد از ما عذاب دردگين به ايشان در آن جهان « 3 » . ( 48 )
تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ
اينست از خبرهاى غيب ، وحى مىفرستيمش به تو بىشك و ريب ،
ما كُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هذا
نمىدانستى اين را نه تو و نه قوم تو پيش از اين
فَاصْبِرْ إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ
صبر كن چه عاقبت خير مر متّقيان راست به يقين . ( 49 )
وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً
و فرستاديم سوى عاديان هود پيامبر را ،
قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ
گفت اى « 4 » قوم من عبادت آريت خداوند اكبر را ؛ نيست شما را جز وى خدايى ، و معبودى و پادشايى
إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ
نييت شما مگر دروغگويان ، در معبود خواندن بتان . ( 50 )
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : علم نبود در آن .
( 3 ) - ن و ت : « در آن جهان » ندارد .
( 4 ) - ن و ت : يا .
( 5 ) - ن : آنج .