وى ؛
إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ
پروردگار من آمرزنده است ، و بر خلق بخشاينده است . ( 41 )
وَ هِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبالِ
و مىبردشان كشتى در موج چون كوههاى بلند
وَ نادى نُوحٌ ابْنَهُ وَ كانَ فِي مَعْزِلٍ
و بانگ كرد نوح مر پسرش را و به كرانه رفته بود آن فرزند ؛
يا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنا
گفت اى پسركم به كشتى نشين با مؤمنان
وَ لا تَكُنْ مَعَ الْكافِرِينَ
و مباش با كافران . ( 42 )
قالَ سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ
گفت هرآينه بيندخسم « 1 » به كوه كه نگاه داردم از آب ،
قالَ لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ
گفت نگاهدارنده نيست امروز از عذاب خداى تعالى مگر خداوند رحيم وهّاب
وَ حالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ
همىدرآمد موج و مانع شد ميان ايشان ، و شد كنعان از جملهء غرقكردگان . ( 43 )
وَ قِيلَ يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ
و گفته شد اى « 2 » زمين فرو خور آب خويش
وَ يا سَماءُ أَقْلِعِي
و اى آسمان بهايست و مبار بيش ؛
وَ غِيضَ الْماءُ
و كم كرده شد آب ،
وَ قُضِيَ الْأَمْرُ
و به سر برده شد عذاب ؛
وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ
و قرار گرفت كشتى بر كوه جودى ،
وَ قِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
و هلاك كرده شدند همهء كافران به زودى . ( 44 )
وَ نادى نُوحٌ رَبَّهُ فَقالَ رَبِّ
و بخواند نوح پيامبر پروردگار خويش را و گفت اى خداوند من ،
إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي
از اهل من است اين فرزند من
وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَ أَنْتَ أَحْكَمُ الْحاكِمِينَ
و وعدهء تو صدق است ، و حكم تو صواب « 3 » و حق است ؛ گفتهاى كه برهانم همهء اهل ترا ، و من اميددارندهام فضل ترا . ( 45 )
قالَ يا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ
گفت يا نوح وى نيست به اعتقاد از اهل و آل تو ،
إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ
و كارى نه نيك است اين سؤال تو ؛
فَلا تَسْئَلْنِ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ
پاورقی
( 1 ) - اصل : بيندخسدم .
( 2 ) - ن : كه اى .
( 3 ) - ن : صواب است .